Historia
A nosa tradición vitivinícola
Aínda que a orixe das nosas castes procede da época romana,
foron os mosteiros do medievo en Galicia e moi particularmente no noso caso
o de Oia, por atoparse na subzona do O Rosal,
os encargados da súa expansión. Aquí, os monxes do Císter
trouxeron as súas formas de cultivo e axiña comezaron a interesarse
polas oportunidades que ofrecían para o viñedo as terras do
Baixo Miño. Coas uvas obtiñan viño para poder ofrecelo
nos seus servizos relixiosos, así coma vendelo ás familias
burguesas e nobres que tiñan un consumo habitual. A xente humilde
tamén o bebía con motivo das celebracións que se levaban
a cabo.
Foron, polo tanto, os abades do Mosteiro de Oia quen, a través das
súas prácticas e adecuación de variedades, introduciron no
Rosal as bases da nosa enoloxía.
Desta maneira, século tras século, ano tras ano e xeración
tras xeración, o cultivo da vide foi sempre unha actividade esencial
na vida da nosa xente, coñecedoras do gran potencial outorgado polas
súas privilexiadas leiras e o seu especial microclima, tan propicio
para tal labor.
Ó igual que outras actividades do campo, as vitivinícolas
supuñan unha colaboración entre tódolos veciños
das pequenas aldeas que formaban O Rosal. Durante
a vendima, as “ bandas do pobo” xuntábanse para axudar, para compartir
e en definitiva, para estreitar os seus lazos de amizade e camaradería
e gozar de algo que lles era tan seu, tan propio e arraigado ás súas
raíces.
As casas rurais e as súas adegas eran parte inseparable e era tal
a súa unión que dificilmente se podían entender por separado.
Nelas, os lagares ou lagaretas esperaban ansiosos poder prensar as uvas
que con tanto agarimo se recolleran, mentres os barrís dábanlle
a benvida ós primeiros mostos.
O labor dos nosos
pais e avós supuñan a miúdo considerables esforzos, pero a
satisfacción de comprobar os froitos obtidos foi sempre para eles
moito maior.
Con este principio en mente e cos viños que dende sempre se elaboraron
nas adegas das nosas familias, nace TORROXAL was
born, as the coma o regreso e reflexo daqueles tintos e brancos que se degustaban
nas casas, romarías e vellas tabernas do Rosal.
Só coñecendo a nosa cultura e as nosas costumes,
poderiamos saber a onde nos dirixiamos e cales eran as nosas metas.
Pensamos que a mellor homenaxe que podiamos facer á nosa xente era
perpetuar o que eles con tanto esmero e agarimo conservaron e non deixar
caer no esquecemento o que sempre nos identificou coma pobo, recuperando
variedades que estaban a piques de desaparecer.
So deste xeito, a través dunha filosofía
de tenacidade e seriedade, puidemos pór en marcha este proxecto,
cargado de ilusión e lembranza que durante tanto tempo permaneceu
nas mentes dos que hoxe formamos o equipo de Torroxal.